CYCLINGONLINE.NL
Blog - Niet alleen bezochten circa tienduizend bezoekers het Nederlands Kampioenschap Veldrijden dit weekeinde, de renners reageerden ook enthousiast op de titelstrijd op de flanken van de Hellendoornse berg.
De mannen op het podium bij de elite waren enthousiast. "Het was mooi hier. In Vlaanderen kun je een parcours als dit niet uitzetten met alleen linten, dat moet allemaal strakker en beter afgeschermd. Het deed me denken aan de Nederlandse jeugdcrossjes die ik vroeger reed" zei Mathieu van der Poel. "Het parcours was zwaar, maar had zelfs nog zwaarder gekund. Maar het was goed zo." Lars van der Haar vond de omloop in Hellendoorn meer NK-waardig dan die van de voorgaande jaren. "Met name het NK van vorig jaar was onder de maat, dat was een NK veldlopen in plaats van veldrijden. Maar zoveel mensen als hier hebben we toch ook al jaren niet gezien?" David van der Poel noemde het de mooiste NK-omloop in jaren. "Er zijn meer mooie plekjes in Nederland waar je een dergelijk parcours kunt uitzetten, maar je moet wel de mensen hebben die het op een dergelijke plek willen organiseren. Hier lukte dat wel."
Denken over volgend project
Hoewel voorzitter Joop van Nijen van de organiserende Stichting Sportevenementen Hellendoorn-Nijverdal na afloop zeer enthousiast was over het verloop, liet hij zich nog niet verleiden tot definitieve uitspraken over een volgende project op de Hellendoornseberg. "We gaan eerst evalueren. Een deel van onze mensen staat te springen om nog een NK, of een EK of een Superprestige-cross te gaan organiseren, maar anderen wijzen er terecht op dat het heel veel werk is geweest de afgelopen weken. We zijn er kortom nog niet uit." De organisatie en de politie werden overigens verrast door de overweldigende belangstelling, in allerijl werden op zondag nog extra parkeerplaatsen aangewezen.
Foto: © Sportfoto
TUBANTIA
Klik hier
Met dank aan zus Fleur
HELLENDOORN
DOOR RALPH BLIJLEVENS
Stijn Kalvenhaar stond gisteren moegestreden, maar met een dik tevreden gevoel bij de finish. De eerstejaars junior uit Wierden kwam als zevende in zijn categorie over de streep van het NK veldrijden in Hellendoorn. Met dank aan zijn in 2014 overleden zus Annefleur.
"Ik heb vandaag veel aan Fleur gedacht", sprak Stijn Kalvenhaar over zijn zus. Zij liet het leven op 23 augustus 2014 aan de gevolgen van een valpartij tijdens een mountainbikewedstrijd in het Franse Méribel. "Fleur zei altijd 'kom op knokken, niet opgeven'. Die woorden hebben me vandaag heel erg geholpen."
Drie jaar geleden zat Annefleur met haar trainer Jan Weevers aan de keukentafel in Wierden. De twee maakten toen een afspraak: op het NK van 2016 staat Annefleur samen met Marianne Vos op het podium. Een kampioenschap in de achtertuin van de Kalvenhaars, in Hellendoorn moest het gebeuren. "Dit NK zou het NK van Fleur moeten worden", sprak moeder Gerdi gisteren, na een innige knuffel met Stijn. "Het blijft dubbel. Stijn heeft het heel goed gedaan, maar we gaan zo wel naar huis. De vrouwenwedstrijd gaan we niet kijken."
Tranen
Moeilijk had het ook Jan Wevers een dag eerder. Bij de 'veteraan' uit het Achterhoekse Hengelo biggelden de tranen over de wangen. Niet van blijdschap vanwege zijn titel bij de masters 50+, maar omdat hij op de plek stond waar zijn voormalige pupil ooit had moeten staan. "Een nationale titel bij de masters doet me niet zo veel, maar deze wel. Dit is een kampioenschap met een verhaal. Deze titel heb ik gewonnen voor Annefleur", aldus de voormalige mountainbiketopper.
Het overlijden van Annefleur inspireerde Weevers, net zoals het de 16-jarige Stijn kracht gaf. "Zowel in de voorbereiding als tijdens de wedstrijd zelf. Het is niet zo dat ik constant aan haar heb gedacht, maar ze zat wel in mijn hoofd. Ik rijd ook met een bandje rond, ter herinnering aan haar. Als ik het even moeilijk heb, of me vermoeid voel, dan denk ik aan wat Fleur dan altijd tegen me ze. 'Het is maar veertig minuten afzien', daarna kun je nog dagen uitrusten'. Dat soort dingen hield ze me dan voor. Fleur heeft me vandaag zeker weer geïnspireerd en dankzij haar heb ik me naar een zevende plaats geknokt. Als eerstejaars junior kun je daar alleen maar tevreden mee zijn."
Niet bestand tegen de grote druk
Ze gold vooraf als dé kandidaat voor de titel, maar na afloop van het NK stond Sophie de Boer met lege handen. De Enschedese werd slechts vierde.
DOOR RALPH BLIJLEVENS
HELLENDOORN
Als er ooit een Nederlands kampioenschap was dat Sophie de Boer had willen winnen, dan was dat wel het NK in Hellendoorn. In haar eigen streek. Vooraf behoorde de 25-jarige veldrijdster tot een van de topfavorieten, na afloop stond de Enschedese met lege handen. Een vierde plaats, meer zat er niet in.
De rug blokkeerde, de benen waren leeg: Sophie de Boer trapte op de trappers, maar zonder power. Ze zag Thalita de Jong (Ossendrecht) van haar wegrijden, even later gevolgd door Sabrina Stultiens (Meijel). Alsof De Boer zelf stilstond. In de voorlaatste ronde op het fraaie parcours op landgoed De Uitkijk verloor de Twentse veldrijdster ook nog het zicht op de overgebleven troostprijs. Maud Kaptheijns (Westerhoven) ging er gisteren met het brons vandoor.
"Ik voelde al gelijk in de eerste ronde dat het niet wilde", sprak De Boer na afloop. Een knuffel en troostende woorden van haar moeder, tranen die van de wangen werden geveegd. "Dit NK is een grote teleurstelling. Dit was mijn hoofddoel, de belangrijkste wedstrijd van het jaar. En dan zo rijden..."
Winst op NK laat Van der Poel koud
Mathieu van der Poel werd voor de tweede keer Nederlands kampioen veldrijden bij de profs. Ongekend voor iemand van 20 jaar, maar dat liet Van der Poel koud.
Die rood-wit-blauwe trui is mooi, maar de regenboogtrui is mooier. En die wordt over drie weken vergeven.Deze trui? Ach, die verdwijnt naar de zolder. Terwijl zijn grote rivaal Wout van Aert (21) 250 kilometer zuidelijker, in het Belgische Lille, tranen met tuiten huilde bij zijn eerste nationale titel, onderging Mathieu van der Poel zijn tweede Nederlandse kampioenschap gelaten. Alles went, ook een kampioenstrui bij de profs. Zelfs als je pas 20 jaar bent.
Zijn vorige rood- wit-blauwe trui droeg Van de r Poel slechts één keer het afgelopen jaar. Maar, om eerlijk te zijn, Van der Poel hoopt dat hij het rood-wit-blauw dit jaar helemaal niet zal dragen. "Ik pak liever de trui van de wereldkampioen dan deze. Het WK is mijn enige echte grote doel dit jaar. Als het niet lukt, kan ik altijd deze trui nog aan."
Het trainingskamp van afgelopen week in Spanje stond dan ook in het teken van het wereldkampioenschap in Zolder, eind januari. "Ik heb op trainingskamp bewust een rustdag genomen. ik wist dat het daardoor hier verkeerd zou kunnen uitpakken, maar ik heb maar één doel.''
TROUW
Mathieu van der Poel heeft zijn nationale titel veldrijden zondag met succes verdedigd. De twintigjarige wereldkampioen moest vol aan de bak in de verwachte tweestrijd met Lars van der Haar, maar plaatste drie ronden voor het einde een beslissende aanval op het zware stuk in het mulle zand op het NK-parcours in Hellendoorn.
Van der Haar kon het moordende tempo van zijn concurrent niet volgen en moest genoegen nemen met het zilver. Het brons was voor David van der Poel die pas in de laatste ronde afstand nam van Corné van Kessel.
itelverdediger Van der Poel leek halverwege de wedstrijd nog te worden verrast door Van der Haar. De kleine veldrijder uit Woudenberg opende het offensief en nam een ruime voorsprong. De wereldkampioen werd gedwongen tot een lange en intensieve achtervolging.
Nadat hij het gat had gedicht, nam hij de kop over en holde heuvelop weg bij zijn concurrent. Aan de finish was het verschil met Van der Haar zes seconden.
OMROEP BRABANT
WOUDENBERG - Lars van der Haar is tweede geworden op het NK veldrijden in Hellendoorn. Mathieu van der Poel werd net als vorig jaar Nederlands kampioen. David van der Poel werd derde.
Van der Haar koos vroeg in de wedstrijd de aanval. De Woudenberger slaagde er niet in om uit de greep van de wereldkampioen te blijven. In de slotfase spurtte Van der Poel in het mulle zand weg van Van der Haar.
Bij de beloften pakte Veenendaler Martijn Budding eveneens het zilverKlik hier om een tekst te typen.
NU.NL
Mathieu van der Poel, de regerend wereldkampioen veldrijden, is er zondag in geslaagd zijn veldrittitel te behouden bij het Nederlands kampioenschap in Hellendoorn.
De laatste ronden van het NK Veldrijden waren extreem spannend. Van der Poel wisselde in één van de laatste rondes nog van materiaal en bouwde daarna een lichte voorsprong op. Eerst een tijd vijf seconden, maar daarna zo’n negen tot uiteindelijk zelfs even achttien seconden. Lars van der Haar werd tweede.
Ook broer David van der Poel deed het erg goed tijdens het Nederlands kampioenschap veldrijden. Hij lag een lange tijd op de tweede plaats, achter Lars van der Haar. De laatste ronden streed David van der Poel met Corne van Kessel om de derde plek, maar David won.
TELEGRAAF
De Jong Nederlands kampioene veldrijden
Thalita de Jong is Nederlands kampioene veldrijden geworden. De 22-jarige renster van Rabo Liv uit Ossendrecht was de sterkste in een spannend duel met Sabrina Stultiens uit Meijel dat pas in de eindsprint werd beslist.
De latere winnares opende de strijd op de Sallandse Heuvelrug en reed weg bij de concurrentie. Stultiens was de enige die het gat wist te dichten. Samen bouwden ze een voorsprong op. Anderhalve ronde voor het eind trok De Jong weer ten aanval en schudde haar volger weer af. Stultiens knokte zich terug maar moest na de sprint genoegen nemen met zilver. Maud Kaptheijns pakte het brons. Favoriete Sophie de Boer kon het tempo vooraan niet volgen en eindigde als vierde.
De Jong is de opvolger van Marianne Vos die dit seizoen geen veldritten rijdt.
ik hier om een tekst te typen.
OMROEP ZEELAND
HELLENDOORN - Ze wilde de top-10 halen, maar dat is haar net niet gelukt. Lindy van Anrooij uit Kapelle is bij het NK veldrijden voor vrouwen elfde geworden. De pas 19-jarige Van Anrooij eindigde op de vijfde plaats onder de beloftes.
De Jong en Van der Poel winnen NK
In Hellendoorn ging de titel bij de vrouwen naar Thalita de Jong. Zij volgt daarmee Marianne Vos op. Bij de mannen pakte wereldkampioen Mathieu van der Poe de zege. Deze week zond Omroep Zeeland nog een portret uit over Lindy van Anrooij.
Het zilver was voor zijn ploeggenoot Martijn Budding en het brons voor Gosse van der Meer. Wouters is de opvolger van plaatsgenoot Stan Godrie (23) die zondagmiddag aan de start staat bij de eliterenners.
“Ik sta er zelf ook van te kijken”, zei Wouters over de manier waarop hij in Hellendoorn de titel naar zich toe trok. “Ik weet dat ik een goede kampioenschapsrenner ben. Daarom had ik ergens wel het vertrouwen om alleen door te gaan toen Martijn na twee ronden al moest lossen.
Aan de andere kant vroeg ik me gelijktijdig af of het niet te veel te vroeg was voor zoi’n solo.” Vijf lange ronden was Wouters alleen met zijn gedachten. “Op een gegeven moment waan je je al kampioen, maar je beseft ook dat je gefocust moet blijven om gaan foutjes te maken.”
Na de finish kwamen alle emoties er snikkend uit bij de renner uit Klein-Zundert. “Ze heftig had ik het nog niet eerder meegemaakt”, gaf Wouters toe. “Kampioen worden is altijd een droom geweest. Bronzen plakken heb ik al genoeg. Vandaag had ik de benen om het af te maken.”
RTV OOST vrijdag 8 januari 2016 | 12:39 Laatst bijgewerkt: 8-1-2016 | 15:14
Veldrijdster Sophie de Boer uit Enschede verkent het parcours van het NK Veldrijden op de Sallandse Heuvelrug. Aanstaande zondag is ze een van de kanshebbers.
"Het parcours is niet heel zwaar maar vooral heel snel. Geef mij maar iets zwaardere omstandigheden. Daar kan ik het verschil maken", zegt Sophie.
Afgelopen zondag werd ze eerste op de cross van Leuven. "Mijn voorbereiding was goed. Ik kan tevreden terugkijken op de kerstperiode. Maar je moet niet vergeten dat ik op dit NK niet de enige ben die in vorm is", aldus Sophie de Boer.
Zondag 10 januari wordt er rondom de zandkuil van de Hellendoornse Berg gestreden om de kampioenstrui.
MAURITS LAMMERTINK NIET BIJ NK
Maurits Lammertink, op de foto in actie op het parcours van het NK veldrijden in Hellendoorn, hoopt eind deze week weer op de rollerbank te kunnen fietsen. Het seizoen in het veld zit er op voor de profrenner uit Losser.
Douchen en zichzelf aankleden is al een karwei op zich, laat staan fietsen. De rechterarm van Maurits Lammertink hangt in een mitella, de wegrenner van Roompot heeft een gebroken sleutelbeen overgehouden aan een crosswedstrijd.
DOOR RALPH BLIJLEVENS
LOSSER
Als een van de weinige profrenners op de weg, duikt Maurits Lammertink elke winter ook het veld in. Bijna elk weekeinde doet de coureur uit Losser wel mee aan een nationale cross ergens in het land. Omdat hij het leuk vindt en het als goede overbrugging van de winter ziet. Lammertink keek zelfs uit naar het NK veldrijden volgende maand in Hellendoorn - 'een mooi parcours en lekker dicht bij huis' - maar hij kan de fiets in Losser laten. Een val afgelopen zondag tijdens de cross in Boxtel gooit roet in het eten.
"We reden met z'n drieën voorop, het gat met de nummer vier was er erg groot. Het was ieder voor zich. Bij het ingaan van de laatste ronde gleed ik uit en kwam op een paaltje terecht. Ik voelde gelijk wat knappen. Ik kon m'n arm gewoon bewegen, al deed het wel erg pijn. Misschien is ie even uit de kom geweest, dacht ik in eerste instantie."
De fiets lag er, de achtervolgers waren nog in geen velden te bekennen. Dus stapte Lammertink weer op de crosser om de wedstrijd af te maken. Dat doen wielrenners en veldrijders. "Gelukkig was het rondje in Boxtel niet al te lastig, daar heb je niet heel veel stuurmanskunst voor nodig. Het fietsen ging op zich wel, alleen voelde ik iedere keer een pijnscheut als ik moest corrigeren."
De tweedejaars profrenner bij de Nederlandse wegformatie Roompot kwam uiteindelijk als derde over de streep, maar stapte na de huldiging toch maar even de EHBO-tent binnen. Voorzien van een mitella ging het vervolgens naar de Eerste Hulp van het ziekenhuis in Den Bosch. Röntgenfoto's van de schouder waren duidelijk: een breuk in het sleutelbeen. "Tja, shit natuurlijk. Daar gaat een deel van mijn voorbereiding op het wegseizoen, dacht ik gelijk."
Rollerbank
Zeker twee weken kan Lammertink niet doen wat hij eigenlijk had willen doen. De ploegarts is nu aan het bekijken of de breuk met rust kan herstellen of dat een operatie toch nog nodig is. Ik hoop in ieder geval aan het eind van deze week al weer op de rollerbank te kunnen zitten. Dat moet denk ik wel lukken."
Hoewel het NK veldrijden over drie weken (zondag 10 januari, red.) plaatsvindt, heeft Lammertink al een streep door zijn deelname aan de titelstrijd getrokken. "Nee, dat gaat niet lukken. Bovendien krijgt je lichaam tijdens die wedstrijd ook heel veel schokken en dat komt het genezingsproces niet echt ten goede. Het is jammer, want het leek me heel leuk om aan het NK in Hellendoorn mee te doen. Ik denk dat een plek bij de eerste tien wel mogelijk was geweest. Ik ga het zeker niet riskeren. Ik word betaald als wegrenner, niet als veldrijder. Het belangrijkste is dat ik snel weer kan fietsen, zodat ik niet te veel achterstand oploop en dat ik helemaal fit ben als we op 15 januari met de ploeg op trainingskamp in Calpe gaan."
Hij noemt het ongelukje pech. Niet meer en niet minder. "Het is niet zo dat ik tijdens de cross risico heb gelopen of zo. Ik ben gewoon gevallen en dat had me ook kunnen gebeuren tijdens een training op de weg. Tijdens het afgelopen wielerjaar lag ik ook wel een aantal keren op de grond, maar viel de schade gelukkig heel erg mee. Nu heb ik voor het eerst in mijn carrière iets gebroken. Gelukkig is het nog maar december. Dus als zoiets dan toch moet gebeuren, dan maar in december. En ja, volgende winter ga ik gewoon weer crossen."
Door het NK veldrijden in Hellendoorn gaat een streep. Belangrijker vindt Maurits Lammertink het om weer helemaal fit te zijn als hij met de ploeg op trainingskamp naar Calpe gaat
Het parcours is er klaar voor (TCTubantia 1 december 2015)
Iets meer dan een maand voor het NK veldrijden in Hellendoorn vond de generale repetitie plaats. Tot tevredenheid alom.
DOOR RALPH BLIJLEVENS
HELLENDOORN
Nog 38 dagen en dan vindt in Hellendoorn het NK veldrijden plaats. Na flink wat kritiek op de editie van 2015 eerder dit jaar in Veldhoven, is de organisatie van het evenement op de Sallandse Heuvelrug er alles aan gedaan beter voor de dag te komen. Een nationale cross, die afgelopen zondag dienst deed als generale repetitie, moet de laatste obstakels wegnemen. "Bibbers heb ik niet, kriebels wel", kijkt voorzitter Joop van Nijen van het organisatiecomité uit naar het weekeinde van 9 en 10 januari.
Rabo-renner Martijn Budding ploetert een weg omhoog uit de zandkuil tijdens de nationale cross.
De junioren zijn nog druk bezig met hun wedstrijd als enkele renners van het Rabobank Development Team bij de zandkuil aankomen. "Zo zeg!", roept één van hen met enige bewondering, terwijl hij bovenaan de rand de diepe kuil inkijkt. Beneden hem springen coureurs van hun fiets, om vervolgens door het mulle zand een weg omhoog te ploeteren. Driemaal doorkruist het parcours de kuil, de scherprechter in de strijd om de nationale titel in het tweede weekeinde van 2016.
Natuurlijk zijn Van Nijen en z'n legertje van 200 vrijwilligers vol lof over het 2.700 meter lange parcours dat rondom De Uitkijk is geslingerd. "Het wordt een geweldig NK", hoor je tijdens de generale repetitie. Maar Van Nijen is wel zo slim geweest een aantal deskundigen met een kritische blik naar het traject te laten kijken. Kenners als Maarten Nijland, Jan Wevers en Herman Snoeijink, ooit nationaal kampioen, bondscoach van de cyclocrossers en trainer van heel veel veldrijders. "Een perfect parcours", zegt Snoeijink na een grondige inspectie, "dat met wat kleine aanpassingen hier en daar voor een geweldig NK zal zorgen." Een paaltje aan de binnenkant van de bocht in de eerste afdaling moet in zijn ogen verplaatst worden, zodat de betere renners langer op hun fiets kunnen blijven zitten als ze de kuil inrijden. Daardoor blijft de snelheid hoog. En hoe hoger de snelheid, des te aantrekkelijker de wedstrijd.
Hartslagmeter
De kuil achter Landgoed De Uitkijk, daar gaat het gebeuren. Natuurlijk daar. "De derde passage wordt heel belangrijk", voorspelt Snoeijink. "Ze gaan met een hoge snelheid naar beneden en kunnen dat tempo goed en lang doortrekken." Eén ding is volgens de oud-renner uit Denekamp duidelijk: de hartslagmeters zullen een uur lang uitslaan. "Je kunt nergens even rustig op adem komen."
De strijd om de titel zal bij de mannen gaan tussen de twee renners die met kop en schouders boven de rest uitsteken: wereldkampioen Mathieu van der Poel en Europees kampioen Lars van der Haar. "Die gaan er een mooie wedstrijd van maken."
Daarachter maakt volgens Snoeijink een handjevol renners kans op het brons, waaronder Oldenzaler Thijs van Amerongen. "Een coureur met een hoog vermogen, iemand die altijd van achter naar voren moet komen. Op het NK kan hij vooraan beginnen, dus wie weet kan hij daar nu eens gebruik van maken op een voor hem geschikt parcours."
Wie zeker met een goed gevoel vooruitkijkt naar de nationale titelstrijd is Martijn Budding uit Veenendaal. De belofterenner van de opleidingsploeg van Rabobank reed afgelopen zondag onbedreigd naar de zege tijdens de nationale cross. De nummer twee van het WK voor junioren in 2013 in het Amerikaanse Louisville was blij dat zijn ploeg een dag voor een trainingskamp nog Hellendoorn aandeed. "Ik had wel wat filmpjes op YouTube gezien, maar het is toch goed om hier zelf te hebben gereden. Ik heb een paar foutjes in de kuil gemaakt, ik weet dus waar ik straks in januari op moet letten. Daardoor ga ik met veel vertrouwen naar het NK toe. In het zand kun je het verschil maken."
Het rondje onder de rook van het Avonturenpark sprak hem erg aan. "Veel meer in vergelijking met het parcours eerder dit jaar in Veldhoven. Dit vraagt meer van je als crosser, het ligt mij wel goed. Dat heb ik vandaag nog eens laten zien"
Voorzitter Van Nijen hoorde de veelal complimenten met een tevreden glimlach op het gezicht aan en liep zelfs al een beetje vooruit op de gang van zaken. "Het zou jammer zijn als het bij dit ene NK blijft, daarvoor is het parcours echt te mooi."
De Telegraaf
May 9 2015
’Ik ben,’ zegt ze, ’echt met mijn fiets vervlochten’. Wij kunnen haar daar dus ‘niet los van zien.’ Na alle zeges die ze heeft bevochten, geldt zij terecht als onze Wielerqueen. Ze toonde jong haar aangeboren gave, als kind reed ze opvallend sterk en snel. Aan haar talent viel nauwelijks iets te schaven. Ook jongens bood ze makkelijk tegenspel.
Ze heeft vol vaart de wielertop bestegen, ze heerst op weg en baan en in het veld. Ondanks haar roem blijft ze ietwat verlegen, met al het goud dat haar is opgespeld.
Tweemaal werd zij olympisch kampioene en dertien keer won zij op een WK. Voor haar bestaan op titels geen rantsoenen- ze jaagt ze overal voortdurend na.
De mountainbike krijgt nu haar extra aandacht: ook daarmee wil ze naar de Spelen toe. Ze blijft bescheiden, maar streeft ook naar almacht. Dat mag, er rust op strijdlust geen taboe.
Met haar successen wil ze inspireren, voor jonge rensters lichtend voor beeld zijn. Wie wil, moet tegenslag kunnen trotseren en aan het einde wacht de finishlijn.
Teun de Winter
Maak jouw eigen website met JouwWeb